28 ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ ในโลกเวทมนตร์ (Sacred Twenty-Eight)
เอาล่ะ ในโลกเวทมนตร์นั้นสำหรับคำว่า “28 ตระกูลศักดิ์สิทธิ์” ไม่ใช่คำที่มีมาตั้งแต่ยุคผู้ก่อตั้งฮอกวอตส์ แต่มันเพิ่งถูกบัญญัติขึ้นมาในช่วงทศวรรษ 1930 (ยุคก่อนสงครามโลกเวทมนตร์ครั้งที่หนึ่งไม่นาน) ผ่านหนังสือรวมเล่มนิรนามที่มีชื่อว่า “สารบนสายเลือดบริสุทธิ์” (Pure-Blood Directory) ซึ่งถูกตีพิมพ์และแจกจ่ายแบบไม่เปิดเผยชื่อผู้แต่ง
แต่ภายหลังเจ.เค. โรว์ลิง ได้มาเฉลยให้พวกเราทราบว่า คนที่อยู่เบื้องหลังหนังสือเล่มนี้ก็คือ แคนทานดรัส น็อตต์ (Cantankerous Nott) ชายผู้ฝักใฝ่ในลัทธิสายเลือดบริสุทธิ์อย่างสุดโต่งนั่นเอง เจตนาของเขาก็ไม่มีอะไรซับซ้อนครับ เขาแค่ต้องการสถาปนา “ทำเนียบขาว” ของโลกเวทมนตร์ขึ้นมา เพื่อยกย่องตระกูลที่ยังรักษาความบริสุทธิ์ของสายเลือดไว้ได้โดยไม่มีมักเกิ้ลมาปะปน และเพื่อกดดันให้ตระกูลเหล่านี้แต่งงานกันเองต่อไป
ในโลกเวทมนตร์ ว่ากันมีอยู่ทั้งสิ้น 28 ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ ที่เหล่าสมาชิกในตระกูลยังคงสืบเชื้อสายผู้วิเศษบริสุทธิ์ไว้อย่างครบถ้วน โดยตั้งแต่ต้นตระกูลลงมา ยังไม่เคยมีสมาชิกคนใดในตระกูลแต่งงานกับพ่อมดแม่มดที่เกิดจากมักเกิล หรือ ผู้วิเศษที่มีสายเลือดผสมเลยสักครั้ง
28 ตระกูลศักดิ์สิทธิ์
โดยเรียงตามตัวอักษรภาษาอังกฤษ หนังสือเล่มนั้นได้บันทึกตระกูลเหล่านี้เอาไว้ดังนี้
- Abbott (แอบบ็อต): แม้จะเป็นสายเลือดบริสุทธิ์ แต่ค่อนข้างเป็นมิตร เช่น ฮันนาห์ แอบบ็อต
- Avery (เอเวอรี): ตระกูลนี้ฝักใฝ่ศาสตร์มืดชัดเจน และเป็นหนึ่งในผู้เสพความตายกลุ่มแรก ๆ
- Black (แบล็ก): “ตรากตรำและบริสุทธิ์ยิ่ง” (Toujours Pur) ตระกูลที่เก่าแก่ มั่งคั่ง และคลั่งเลือดที่สุดตระกูลหนึ่ง
- Bulstrode (บูลสโตรด): ตระกูลสายสลิธีรินที่มักมีประวัติเกี่ยวพันกับสิ่งมีชีวิตศาสตร์มืด
- Burke (เบิร์ก): หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งร้าน บอร์จินและเบิร์กส์ ข้อมูลบอกว่าตระกูลนี้เชี่ยวชาญวัตถุศาสตร์มืดมาก
- Carrow (แคร์โรว์): พี่น้องแคร์โรว์ (เอมีคัส และ อเล็กโต) ที่เราคุ้นเคยในภาค 7 คือตัวแทนความโหดเหี้ยมของตระกูลนี้
- Crouch (คราอูช): ตระกูลข้าราชการเก่าแก่ที่ต้องล่มสลายเพราะพิษของศาสตร์มืด (บาร์ตี้ คราอูช)
- Fawley (ฟอว์ลีย์): ตระกูลเก่าแก่ที่เก็บตัวเงียบ ไม่ค่อยมีบทบาทในสงครามเวทมนตร์มากนัก
- Flint (ฟลินต์): ตระกูลนักกีฬาและผู้เสพความตาย (เช่น มาร์คัส ฟลินต์ กัปตันควิดดิชทีมสลิธีริน)
- Gaunt (ก๊อนท์): ทายาทสายตรงของ ซาลาซาร์ สลิธีริน ที่สุดท้ายต้องยากจนและล่มสลายเพราะการแต่งงานกันเองในเครือญาติ
- Greengrass (กรีนกราส): ตระกูลที่มีจุดยืนค่อนข้างเป็นกลาง ดาฟเน่ และ แอสทอเรีย (ภรรยาของเดรโก มัลฟอย) มาจากตระกูลนี้
- Lestrange (เลสแตรงจ์): ตระกูลที่ร่ำรวยและจงรักภักดีต่อโวลเดอมอร์อย่างที่สุดในตู้นิรภัยกริงกอตส์
- Longbottom (ลองบัตทอม): ตระกูลพ่อมดแม่มดฝ่ายแสงที่น่ายกย่อง นำโดยเนวิลล์ ลองบัตทอม
- Macmillan (แมคมิลลัน): ตระกูลสายฮัฟเฟิลพัฟส่วนใหญ่ มักจะภูมิใจในสายเลือดแต่ไม่เหยียดผู้อื่น
- Malfoy (มัลฟอย): ตระกูลที่ร่ำรวย ทรงอิทธิพล และฉลาดแกมโกงในการเอาตัวรอดทุกยุคสมัย
- Nott (น็อตต์): ตระกูลของผู้แต่งหนังสือเล่มนี้ แน่นอนว่าต้องใส่ชื่อตัวเองลงไปด้วย!
- Ollivander (โอลิแวนเดอร์): ตระกูลช่างทำไม้กายสิทธิ์ที่เก่าแก่ที่สุดในอังกฤษ แม้จะติดโผแต่พวกเขาไม่ได้คลั่งเลือดบริสุทธิ์
- Parkinson (พาร์กินสัน): ตระกูลที่ใกล้ชิดกับมัลฟอย เช่น แพนซี่ พาร์กินสัน
- Prewett (พรูเว็ต): ตระกูลของ มอลลี่ วีสลีย์ (นามสกุลเดิม) เป็นสายเลือดบริสุทธิ์ที่ต่อต้านศาสตร์มืดจนตัวตาย
- Rosier (โรซิเอร์): อีกหนึ่งตระกูลหลักที่เป็นกำลังสำคัญของทั้งกรินเดลวัลด์และโวลเดอมอร์
- Rowle (โรวล์): ตระกูลผู้เสพความตายสายบู๊ (เช่น ธอร์ฟินน์ โรวล์)
- Selwyn (เซลวิน): ตระกูลเก่าแก่ที่มีบทบาทในกระทรวงเวทมนตร์และกลุ่มผู้เสพความตาย
- Shacklebolt (แชคเคิลโบลต์): ตระกูลของ คิงส์ลีย์ แชคเคิลโบลต์ แม้จะบริสุทธิ์แต่รักความยุติธรรมที่สุด
- Shafiq (ชาฟิก): ตระกูลตะวันออกกลางที่ย้ายมาอังกฤษ ไม่มีบทบาทในเนื้อเรื่องหลักมากนัก
- Slughorn (สลักฮอร์น): ตระกูลของศาสตราจารย์ฮอเรซ รักความสะดวกสบายและชอบสะสมคนดัง
- Travers (ทราเวอร์ส): ตระกูลผู้เสพความตายที่ช่วยโวลเดอมอร์ทำภารกิจสำคัญหลายครั้ง
- Weasley (วีสลีย์): ตระกูลที่เราทุกคนรัก แต่สำหรับพวกลัทธิคลั่งเลือด พวกเขาคือ “คนทรยศต่อสายเลือด”
- Yaxley (ยักซ์ลีย์): ตระกูลชั้นสูงที่แทรกซึมและเข้าควบคุมกระทรวงเวทมนตร์ในยุคมืด
ตระกูลที่ “หลุดโผ” และ ตระกูลที่ “ขอประท้วง”
เราอยากให้เพื่อน ๆ สังเกตตรงนี้ครับ ความสนุกมันอยู่ตรงที่ พอหนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์ออกมา มันกลับสร้างความไม่พอใจให้กับคนในโลกเวทมนตร์สองกลุ่มใหญ่ ๆ
ตระกูลพอตเตอร์ (Potter) หลุดโผได้ยังไง?: ใช่ครับเพื่อน ๆ แฮร์รี่ พอตเตอร์ ของเราไม่มีชื่อในนี้! เหตุผลก็เพราะ แคนทานดรัส น็อตต์ มองว่านามสกุล “Potter” มันโหลเกินไปในโลกมักเกิ้ล (แปลว่าช่างปั้นหม้อ) แถมในอดีต บรรพบุรุษตระกูลพอตเตอร์อย่างปู่ทวดของแฮร์รี่ เคยออกมาเรียกร้องให้กระทรวงเวทมนตร์ช่วยเหลือมักเกิ้ลในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง น็อตต์เลยตราหน้าว่าตระกูลนี้ไม่คู่ควรกับคำว่า “ศักดิ์สิทธิ์” เอาซะเลย
ตระกูลวีสลีย์ (Weasley) ขอประท้วง!: ในขณะที่หลายตระกูลภูมิใจจนตัวสั่น ตระกูลวีสลีย์กลับโกรธมากที่ถูกนับรวมเข้าไปด้วย พวกเขาประกาศชัดเจนว่า “พวกเรามีบรรพบุรุษเป็นมักเกิ้ลและลูกมักเกิ้ลที่น่ารักมากมาย และเราไม่รังเกียจเลยสักนิด” การแสดงออกครั้งนั้นทำให้ตระกูลวีสลีย์ถูกพวกคลั่งเลือดตราหน้าว่าเป็น “คนทรยศต่อสายเลือด” (Blood Traitors) มานับตั้งแต่นั้น
แต่กระนั้น จากที่เราทราบกันว่าบางตระกูลจากรายนามนี้ ก็ไม่ได้คงความเป็นเลือดบริสุทธิ์เอาไว้แล้วในปัจจุบันแล้วครับ เช่น
- มารดาของ Garrick Ollivander เป็นแม่มดที่เกิดในครอบครัวมักเกิล
- รอน วีสลีย์ แต่งงานกับ เฮอร์ไมโอนี่ ที่เกิดในครอบครัวมักเกิล
อีกมุมหนึ่งถ้าพวกเรามองลึกลงไปอีกนิด ยิ่งตระกูลเหล่านี้พยายามรักษา “ความศักดิ์สิทธิ์” เอาไว้มากเท่าไหร่ จุดจบกลับยิ่งน่าเศร้ามากเท่านั้นครับ เพราะการปฏิเสธที่จะแต่งงานกับมักเกิ้ล หรือ พ่อมดแม่มดที่เกิดจากมักเกิ้ล จะทำให้ตัวเลือกในการแต่งงานน้อยลงเรื่อยๆเช่นกัน และสุดท้าย พวกเขาก็ต้องแต่งงานกันเองในหมู่ญาติสนิทใกล้ชิดทางสายเลือด ซึ่งตามหลักการแล้วจะทำให้ยีนด้อยที่แฝงอยู่ (เช่น โรคทางพันธุกรรม) มีโอกาสจับคู่กันและแสดงอาการออกมาสูงขึ้น แนวคิดนี้เป็นไปตามกฎข้อที่ 2 ของเมนเดล (Mendel’s Law of Segregation) โดย เกรเกอร์ เมนเดล (Gregor Mendel) นักพฤกษศาสตร์ชาวออสเตรีย ผู้ค้นพบหลักการถ่ายทอดทางพันธุกรรม จนทำให้บางตระกูลเกิดภาวะทางพันธุกรรม สติฟั่นเฟือน หรือเป็นสควิบ และหลายตระกูล เช่น แบล็ก, ก๊อนท์, คราอูช ก็ต้องเผชิญกับจุดจบคือ “การสูญสิ้นตระกูล” ไปในที่สุด
นอกจากนี้ยังมีตระกูลที่มีชื่อเสียงโด่งดังในโลกเวทมนตร์เป็นอย่างมาก แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ใน 28 ตระกูลศักดิ์สิทธิ์นี้อีกด้วย อาทิ..
- ตระกูลดัมเบิลดอร์
- ตระกูลพอตเตอร์
