การจำแนนสัตว์วิเศษ

1. เบอร์ด็อก มัลดูน

ประธานสถาพ่อมดในศตวรรษที่ 14 ประกาศว่า สมาชิกชุมชนผู้วิเศษณ์ตัวใดที่ ” เดินสองเท้า ” จะได้รับสถานะเป็น ” สิ่งมีชีวิตชั้นสูง ” และที่เหลือ จะต้องเป็นสัตว์ต่อไป แต่แล้ว มัลดูนก็ตระหนักว่าเขานั้นคำนวนผิดพลาดไปอย่างใหญ่หลวง เพราะในห้องประชุมอัดแน่นไปด้วยก๊อบลินที่พาสัตว์สองเท้าทั้งหมดที่มันเจอมาด้วย เช่น พิกซี่ และ แฟรี่, โทรลล์, แม่มดเฒ่าที่พยายามจะจับเด็กกิน, พอร์ล็อก เป็นต้น เห็นได้ว่า การ ‘ เดินสองเท้า ‘ ไม่อาจรับประกันว่า สิ่งมีชีวิตวิเศษเหล่านั้น จะสามารถเข้าร่วมการประชุมสภาพ่อมด หรือ จะมีความสนใจในกิจการของรัฐบาลได้

2. มาดามเอลฟริดา แคลกก์

ประธานสถาพ่อมดคนต่อมา ได้ให้นิยามคำว่า ” สิ่งมีชีวิตชั้นสูง ” ว่า พวกที่พูดภาษามนุษย์ได้ สัตว์ที่สามารถสื่อสารกับสมาชิกสภาฯได้เข้าใจ ก็ได้รับเชิญให้เข้าร่วมการประชุมครั้งต่อมา แต่ปัญหาก็เกิดขึ้นอีกครั้ง โทรลล์ที่ก๊อบลินสอนให้พูดภาษามนุษย์ในประโยคง่ายๆก็เข้ามาทำลายห้องประชุม ตัวจาร์วี่พากันวิ่งแข่งรอบขาเก้าอี้ในสภา และกัดข้อเท้าทุกคนที่มันพบ ในขณะเดียวกัน ผีกลุ่มใหญ่ ( ผู้ไม่ผ่านเงื่อนไขของมัลดูน เพราะผีไม่ได้เดินสองเท้า พวกมันร่อนไปมาต่างหาก ) ได้เข้าร่วมการประชุมด้วย แต่ต้องจากไปอย่างโกรธเกรี้ยวเพราะสิ่งที่พวกมันเรียกว่า ” ความหน้าไม่อายของสภาที่ให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับความต้องการของสิ่งมีชีวิต โดยไม่คำนึงถึงความปรารถนาของผู้ที่ตายไปแล้ว ” ส่วนเซ็นทอร์ ที่ตามนิยามของมัลดูนได้ถูกจัดให้เป็นเพียง ” สัตว์ ” ได้ปฏิเสธจะเข้าประชุมเพื่อประท้วงสภาที่ไม่นับชาวเงือกเป็น ” สิ่งมีชีวิตชั้นสูง ” เพราะเมื่อพวกมันพ้นจากน้ำ จะสื่อสารได้เพียงภาษาเงือกเท่านั้น

3. โกรแนน สตัมป์

รัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ ค.ศ.1811 บัญญัติว่า ” สิ่งมีชีวิตชั้นสูง ” คือ สิ่งมีชีวิตใดๆ ที่มีความเฉลียวฉลาดเพียงพอที่จะเข้าใจกฏหมายเวทมนตร์ และ มีส่วนรับผิดชอบในตัวบทกฏหมาย ตัวแทนโทรลล์ถูกตั้งคำถามโดยไม่มีก๊อบลินคอยช่วย และได้รับการตัดสินว่าพวกมันเป็นแค่ ” สัตว์ ” แม้ว่าจะเดินสองเท้า ชาวเงือกได้รับเชิญผ่านล่ามให้เป็น ” สิ่งมีชีวิตชั้นสูง ” เป็นครั้งแรก ส่วนแฟรี่ พิกซี่ และ โนม แม้จะมีรูปร่างเหมือนมนุษย์ แต่ก็ถูกจัดประเภทว่าเป็น ” สัตว์ ” อย่างชัดเจน

เป็นธรรมดาที่เรื่องนี้ไม่ยุติลงง่ายๆ ยังมีพวกกลุ่มหัวรุณแรงที่ต้องการให้จัดประเภทมักเกิ้ลเป็น ” สัตว์ ” ส่วนเซ็นทอร์ ก็ยังคงปฏิเสธจะรับสถานะ ” สิ่งมีชีวิตชั้นสูง ” และ เรียกร้องจะเป็นแค่ ” สัตว์ ” เหมือนเดิม ในขณะเดียวกัน มนุษย์หมาป่าก็ถูกเกี่ยงไปเกี่ยงมาระหว่างแผนกสัตว์กับแผนกสิ่งมีชีวิตชั้นสูง ขณะนี้ มีสำนักงานบริการช่วยเหลือมนุษย์หมาป่าอยู่ที่แผนกสิ่งมีชีวิตชั้นสูง แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีหน่วยทะเบียนและจับกุมมนุษย์หมาป่าอยู่ในแผนกสัตว์ด้วย

นอกจากนี้ สิ่งมีชีวิตที่มีความฉลาดสูงจำนวนมาก ก็ถูกจัดประเภทให้เป็นเพียง ” สัตว์ ” เพราะ พวกมันไม่สามารถเอาชนะสันดานดิบในตัวได้ เช่น อโครแมนทูล่า และ มันติคอร์ ที่พูดจาได้เรื่องได้ราว แต่ก็จะเขมือบมนุษย์ทุกคนที่เข้าไปใกล้ หรือ สฟิงส์ ที่พูดเป็นแต่ปริศนา และ คำทาย พอตอบผิดก็จะโหดร้ายอย่างมาก

 

Notes and References